Sunday, August 26, 2007

" तुझं ", माझ्या स्वप्नातलं अस्तित्व..

तु अशी रोज रोज

तु अशी रोज रोज
माझ्या स्वप्नात येतेस..
माझ्या आयुष्याच्या मांडवाला..
अस्तित्वाची प्रेमळ झालर सजवतेस..

माझ्या झोपेत सारे
तुझ्या जादुचे खेळ चालती..
कधी कडे डोंगराचे तर
कधी किनारे सागराचे चालती..

मग प्रभातीला मज अखेर
कोवळी किरणे मला जागवती..
किरणाचा रोष आवरता आवरता..
मज तुच सामोरी दिसती..

दिवसाची सुरवात अनोखी..
त्यात आठवती तुझ्या हास्याचे मोती..
मन माझं हर्ष उल्हासीत..
त्यात उजाळल्या तुझ्या मंदज्योती..

दिस डोईवर आला..
उन्हाने मला उष्णज्वर आला..
अचानक तुझे मेघ दाटूनी आले..
अन तुझ्या चैतन्याचा वर्षाव झाला..

कातरवेळी तुझी आठवणीने
मला असह्य जाहले..
अस्तिवाहूनही कठोर यातनांचे घाव
मि तुझ्या दुराव्याच्या कल्पनेत सोसले..

मग आलीस तू सजूनी..
सडा चंद्रतार्याच्या लेवूनी..
मन माझे थुईथुई मयुर जाहले
अस्तित्वाचे गुज तुझ्या डोळ्यात पाहीले..

असे स्वप्ननगर माझे..
आपुली सीमा पसरवत आहे..
अस्तिवाच्या साम्राज्याला मात्र
तुझ्याच हुकुमशाहीची खरोखर गरज आहे...

Saturday, August 25, 2007

तू विसरु शकशिल का?

5तू विसरु शकशिल का?

ते गोड क्षण,
माझं हळवं मन;
तुझी अखंड बडबड,
आणि माझं नि:शब्द मौन.A
तू कसं विसरु शकतेस?

तूझं मुग्धपणे हसणं,
हसताना मोहक दिसणं;
तुला डोळ्यात साठवताना,
माझं भान हरपणं.
तू कसं विसरु शकतेस?

तुझं ते अलगदपणे माझ्या मिठीत शिरणं,
घरची आठवण काढुन उगाच मुसमुसणं;
तुझ्या हळवेपणाला मझ्यात समावुन घेताना,
माझं तुझी समजुत काढणं.
तू कसं विसरु शकतेस?

आपलं ते चांदण्यांखाली जागणं,
तुटलेला तारा पाहुन तुझं देवाकडे काहितरी मागणं;
जन्म-जन्मांच्या साथीची आण घेताना,
तुझा हात माझ्या हातात गुंफणं.
तू कसं विसरु शकतेस?

माझं ते तुझ्यासाठीचं तळमळणं,
तुझ्या स्वप्नांसाठी निद्रेची आराधना करणं;
तरीही नेहमी तुझ्या विचारात गढुन,
माझं रात्र रात्र जागणं.
तू कसं विसरु शकतेस?

तू कसं विसरु शकतेस;
माझं प्रेम,
माझ्या भावना,
माझं मन,
माझ्या वेदना.
सांग, तू विसरु शकशिल का?

Friday, August 24, 2007

शाळेची आठवण...

शाळेची आठवण...

आठवतात ते दिवस,
वर्गात जाण्यासाठि धावायचो,
पहिला बॆंच पकडण्यासाठि,
अनेकदा धडपडायचो.

आठवते मला दप्तरातली,
पेन्सिल आणि दुहेरी रेघांची वही,
घ्यायला लागायची ग्रुहपाठावर,
नियमित आई बाबांची सहि.

रोज सकाळि प्रार्थनेला,
वेळेवर हजर राहणे,
मधल्या सुट्टित डबा खाऊन,
धावत मैदानावर जाणे.

हस्तकलेच्या तासाला,
काहितरी उपद्व्याप करणे,
अन वर्गासमोर शिक्षकांचा,
पाठित धपाटा खाणे.

खेळाच्या तासाला जाताना,
एका रांगेतुन चालणे,
अन परत येत असताना,
मित्रांच्या खोड्या काढणे.

सहामाहि परिक्षेनंतर येणा-या
दिवाळिच्या सुट्टिची मजा
आणि त्या सुट्टित बाईंनी दिलेल्या
दिवाळिच्या अभ्यासाची सजा.

वार्षिक परिक्षेच्या वेळि,
येणा-या उन्हाळि सुट्टिची तयारी,
अन निकाल लागल्यानंतर,
बाहेर पडायची आमची हुशारी.

परत नवीन वर्गात जाण्यासाठि,
मनं उत्साहि व्हायचं,
अन पहिला बॆंच पकडण्यासाठि,
पुन: पुन: धडपडायचं......

Newer Posts Older Posts Home

 

blogspot templates | Webtalks