Aapal asat nehami buva talyat an malyat - punha ekda
PLEASE CLK THE IMAGE TO SEE
Friday, October 24, 2008
Thursday, October 23, 2008
शाळा म्हटली की नुसती आठवणींची गर्दी होते
शाळा म्हटली की नुसती आठवणींची गर्दी होते
शाळा म्हटली की
नुसती आठवणींची गर्दी होते
ते धावत जाण
धावता धावता सरांवर आपटण...
आठवत आपण एकदा बेल वाजवलेली
मग प्राचार्यांनी आपल्या कानाखाली काढलेली
नंतर मग कान पकडून "ती" गम्मत सांगीतलेली
ये आठवत एकदा आपण आपल्या
प्राथमिक शाळेच्या बाईना भेटायला गेलेलो
आणि चुकुन मॅम आत येउ का विचारलेल
बाई बोललेल्या मग "परदेश्या लाज वाटते का बाई म्हणायला?"
किती प्रेमाने बोलायच्या नाही
आठवते का ती दहावीची कविता "आई"
मराठीच्या मॅडमने शिकवलेली
डोळे पुसता पुसता आपली वाट लागलेली
ये तुला आठवता का
आपल्या शाळेत स्पोर्टस डे होता
आपण हजेरी लावुन पळालेलो
आणि मग कुठे कुठे हिंडलेलो..
आपला डब्बा संपवून दुसऱ्याचा खायची
सवय तिथलीच ना रे
आठवत ना
मधल्या सुट्टीच्या आधीच्या तासालाच
डब्बा खाण
न् मग उरलेली सुट्टी फ़क्त खेळण
ते घामाने ओल होऊन वर्गात येण
आणि मग कोण जिंकल
ह्यावरुन उरलेला वेळ वाद
घालत बसण
सरांनी पकडल की
वर्गाच्या बाहेर कोंबडी करुन उभ राहण
आठवतो तो कार्यानुभवाचा तास
आणि तो चित्रकलेचा
त्या सरांनी मला नापास केलेलस
म्हणुन तु भडकलेलास
ये ते मंदिर आठवता का रे
शाळेच्या मागच
आपली नेहमी सहल जायची तिथे
तिथे डब्बा खाऊन परत यायचो
आणि मग शाळेसमोरच्या
दुकाणातून पोंगे आणून् खायचो
ये आठवता का ते
मागच्या बेंचवर बसुन
कागदाचे गोळे मारन..
ये तुला ती ही आठवते का..
काय बर तिच नाव रे..
हं नैना ,अरे जोश्यांची रे *****
तु साल्या लाईन मारयचास
तिला आता २ पोर झालियेत
पण अजुन तशीच आहे रे ..फटाकडी
साल्या तु मला नेहमी छुपारूस्तम म्हणायचा
आणि ती माझ्यशी बोलायची म्हणुन् जळायचास
खर सांगू तुला जळवायलाच मग आम्ही बोलायचो
ये आठवत का रे तुला
परिक्षेचा निकाल आला की मग
उगाचच वाद घालायचो आपण १-१ मार्कावरून
आणि शाळा सुटली की मग धावत जायचो
समोरच्या गोळे वाल्याकडे
ते खायच सोडून एक्मेकांवर मारत बसण..
मागून सर आले की मग घराकडे धूम ठोकन
सारच कस स्वप्ना वाटत ....
काल आपण अनुभवलेल
आज दुसरा कोणी..
माहितेय कालच आपल्या मरठीच्या मॅम भेटलेल्या
आपली आठवण काढत होत्या...
कान पिरगाळुन म्हणाल्या
काय रे तो नालयक कुठे आहे म्हणून..
अजुन नाही रे विसरल्यात आपल्याला.......
शाळा म्हटली की
नुसती आठवणींची गर्दी होते
ते धावत जाण
धावता धावता सरांवर आपटण...
आठवत आपण एकदा बेल वाजवलेली
मग प्राचार्यांनी आपल्या कानाखाली काढलेली
नंतर मग कान पकडून "ती" गम्मत सांगीतलेली
ये आठवत एकदा आपण आपल्या
प्राथमिक शाळेच्या बाईना भेटायला गेलेलो
आणि चुकुन मॅम आत येउ का विचारलेल
बाई बोललेल्या मग "परदेश्या लाज वाटते का बाई म्हणायला?"
किती प्रेमाने बोलायच्या नाही
आठवते का ती दहावीची कविता "आई"
मराठीच्या मॅडमने शिकवलेली
डोळे पुसता पुसता आपली वाट लागलेली
ये तुला आठवता का
आपल्या शाळेत स्पोर्टस डे होता
आपण हजेरी लावुन पळालेलो
आणि मग कुठे कुठे हिंडलेलो..
आपला डब्बा संपवून दुसऱ्याचा खायची
सवय तिथलीच ना रे
आठवत ना
मधल्या सुट्टीच्या आधीच्या तासालाच
डब्बा खाण
न् मग उरलेली सुट्टी फ़क्त खेळण
ते घामाने ओल होऊन वर्गात येण
आणि मग कोण जिंकल
ह्यावरुन उरलेला वेळ वाद
घालत बसण
सरांनी पकडल की
वर्गाच्या बाहेर कोंबडी करुन उभ राहण
आठवतो तो कार्यानुभवाचा तास
आणि तो चित्रकलेचा
त्या सरांनी मला नापास केलेलस
म्हणुन तु भडकलेलास
ये ते मंदिर आठवता का रे
शाळेच्या मागच
आपली नेहमी सहल जायची तिथे
तिथे डब्बा खाऊन परत यायचो
आणि मग शाळेसमोरच्या
दुकाणातून पोंगे आणून् खायचो
ये आठवता का ते
मागच्या बेंचवर बसुन
कागदाचे गोळे मारन..
ये तुला ती ही आठवते का..
काय बर तिच नाव रे..
हं नैना ,अरे जोश्यांची रे *****
तु साल्या लाईन मारयचास
तिला आता २ पोर झालियेत
पण अजुन तशीच आहे रे ..फटाकडी
साल्या तु मला नेहमी छुपारूस्तम म्हणायचा
आणि ती माझ्यशी बोलायची म्हणुन् जळायचास
खर सांगू तुला जळवायलाच मग आम्ही बोलायचो
ये आठवत का रे तुला
परिक्षेचा निकाल आला की मग
उगाचच वाद घालायचो आपण १-१ मार्कावरून
आणि शाळा सुटली की मग धावत जायचो
समोरच्या गोळे वाल्याकडे
ते खायच सोडून एक्मेकांवर मारत बसण..
मागून सर आले की मग घराकडे धूम ठोकन
सारच कस स्वप्ना वाटत ....
काल आपण अनुभवलेल
आज दुसरा कोणी..
माहितेय कालच आपल्या मरठीच्या मॅम भेटलेल्या
आपली आठवण काढत होत्या...
कान पिरगाळुन म्हणाल्या
काय रे तो नालयक कुठे आहे म्हणून..
अजुन नाही रे विसरल्यात आपल्याला.......
Tuesday, October 21, 2008
Tuesday, September 9, 2008
Saturday, May 10, 2008
Monday, March 3, 2008
Saturday, January 5, 2008
Friday, December 14, 2007
Saturday, October 20, 2007
Saturday, October 6, 2007
Sunday, September 9, 2007
प्रेमाची सहल......
प्रेमाची सहल......
किती दिवसांनी हा योग आला..
एकत्र फिरायला जायचा बेत आखला..
खुप आंनद झाला होता तिला..
जेव्हा त्या बेताचा ठराव अखेर मंजूर झाला..
तिची तयारी सुरू झाली..
चल जायचय जायचय म्हणून
अखंड जपवारी सुरू झाली..
मला ही आंनद झाला होता
पण तिच्या त्या हर्षापूढे
तो हि फिका पडला होता..
किती दिवस रहायचे ,
कुठे कुठे हिडांयचे?
असे प्रश्न ती विचारू लागली..
उत्तर सांगताना माझी बोबडीच वळू लागली..
अखेर प्रवास सूरू झाला..
त्या कोकणच्या सौंदर्याकडे..
ती म्हणाली माझ्यकडे बघ
काय आहे त्या तिकडे..
मी हसून म्हणालो..
ते सौंदर्य अप्रतिम आहे
खरोखर निखळ पाण्यातलं..
तुझचं तर एक सुंदर प्रतिबिंब आहे
आमराईच्या सावलीत
माझ्याच मिठीत ती विसावली..
मला जरा बरं वाटल..
प्रश्न उत्तरांची परिक्षा थोडा वेळ का होईना थांबली...
मग आला तो अथांग किनारा सागराचा..
स्पर्श होत होता गुदगुल्या करणारया त्या वाळुचा..
कधी लाटां तरी कधी तिच्या केसांच्या बटांना
दुर करुन प्रयत्न चालूच होता सतत मला कुरवाळण्याचा..
माझी जलपरी मनसोक्त
सागर जलविहाराचा आंनद घेत होती..
तिच्या गोरयापान देहावरून
निथळत होते ते सुवर्ण मोती..
खुप सारी मजा झाली ..
अन मग आता रात्र आली..
खर सांगायच तर आता
माझी वेळ आली..
ती लाजत होती ..
स्पर्शात माझ्या भिजत होती..
मी सुध्दा शुध्द हरपून गेलॊ
काय माझी अवस्था झाली होती..
किती सुखद होता ..
तो क्षण रातमिलनाचा..
गहिवरला होता स्पर्शा आमूचा
अन जुळला होता भाव आमच्या मनाचा..
आता सहल संपत आली
अन तिची तांराबळ उडाली..
झाली एवढी मजा ..
दुसरया दिवशीच्या घरच्या आवरा आवरीने निघाली..
अजुनही तिची अश्या प्रेम सहलीची
हाऊस फिटलीच नाही..
शेवटच शेवटच म्हणून ..
आमच्या सहलींची काही गिनतीच नाही...
Friday, September 7, 2007
Tuesday, September 4, 2007
Monday, September 3, 2007
Saturday, September 1, 2007
आठवणीने दे.....
आठवणीने दे.....
चांदणे पांघरलेले आकाश नाही मागत तुझ्याकडे
क्षितिजावर लुकलुकणारा एक तारा मात्र आठवणीने दे....
बेभान कोसळणारा मुक्त पाउस नाही मागत तुझ्याकडे
श्वासात दरवळणारा ओल्या मातीचा सुवास मात्र आठवणीने दे....
बेधुंद करणार्या रातराणीचा बहर नाही मागत तुझ्याकडे
जाताना एक मोगर्याची कळी मात्र आठवणीने दे....
उसळणारा बेछुट दर्या नाही मागत तुझ्याकडे
शांत जलाशयातील एक तरंग मात्र आठवणीने दे....
मुठी एवढे ह्रुदय नाही मागत तुझ्याकडे
माझ्यासाठी चुकलेला एक ठोका मात्र....
आठवणीने दे.....
Tuesday, August 28, 2007
माझे मन..
माझे मन..
माझे मन फक्त
तुझेच गाणे गाते..
सुर ताल आठवणींचे
मनोमनी उधळत राहते..
माझे मन तुझ्या
थकव्याचा विसावा..
तुझ्या मनाचा अल्पविरामही
पुरेसा व्हावा...
माझे मन तुझ्यासाठी
फुलांनी भरलेले मुक्तांगण..
तुझ्या चेहर्यावर पसरलेल्या
हास्याचे ते तुषारी आनंदवन
माझे मन
तुझ्या प्रेमाचा पसारा..
तुझ्या मायेचा हा एक
अजब खेळ सारा...
माझे मन कधी कधी
तुझ्या अश्रूधारांचा पाझर..
अन कधी भावनेच्या पुराला
घातलेला सहानभुतीचा आवर..
माझे मन
तुझेच घरटे..
जिथे तुला सारे सुख
स्वर्गापरी भासते..
पण तुझे मन
माझीया स्वप्नांचे माहेर..
अस्तित्वात त्यांला
तुझ्या अखंड साथिचा आहेर....
Sunday, August 26, 2007
तु येशील का?
तु येशील का?
मि निघालो आहे आता
दुनियेत चांदण्यांच्या..
तु येशिल का प्रिये
वेचण्या सडा सुवर्ण फुलांचा...
मला ओलं चिंब व्हायचय..
धरतीवरी टपोरा थेंब होऊन बरसायचय..
तु येशिल का?
जिथे तुला हि माझ्या देहवरूनी ओघळ्णारी सर व्हायचय..
मला आवडत किनार्यावर जायला
तिथल्या रेतीत तुझं नाव लिहायला..
तु येशिल का?
आपल्या प्रेमाच्या पाऊलखुणा उमटवयाला..
मला हाउस जत्रेत हिंडायची..
उंच उंच पाळ्ण्यात बसून किंचाळण्याची..
तु येशिल का?
तुला भेट म्हणून घेणार्या बांगड्यांचा रंग ठरवायला...
सवय माझी बाईकवर हुंदडत रहायची
वारा होऊन वेगाशी स्पर्धा करायची...
तु येशील का?
माझ्या मागे बसून प्रेमाच्या गुदगुल्या करायला..
सिनेमाची आवड मला..
सुट्टीच्या दिवशी संध्याकाळचा शो ठरलेला..
तु येशील का?
माझ्या सोबत बसून हिरो हिरोईन चे स्वप्न पहायला..
कातरवेळ आली दाटून की
तळ्याजवळ जायचे..
तुझ्या आठवणीच्या तरंगामधे
माझे प्रतिबिंब उदास होताना पहायचे
साजने सांग ना तु येशिल का?
तुझी आठवण असह्य झाली की
मला बिलगूनी घेशील का?
सांग ना तु येशील का? सांग ना?
" तुझं ", माझ्या स्वप्नातलं अस्तित्व..
तु अशी रोज रोज
तु अशी रोज रोज
माझ्या स्वप्नात येतेस..
माझ्या आयुष्याच्या मांडवाला..
अस्तित्वाची प्रेमळ झालर सजवतेस..
माझ्या झोपेत सारे
तुझ्या जादुचे खेळ चालती..
कधी कडे डोंगराचे तर
कधी किनारे सागराचे चालती..
मग प्रभातीला मज अखेर
कोवळी किरणे मला जागवती..
किरणाचा रोष आवरता आवरता..
मज तुच सामोरी दिसती..
दिवसाची सुरवात अनोखी..
त्यात आठवती तुझ्या हास्याचे मोती..
मन माझं हर्ष उल्हासीत..
त्यात उजाळल्या तुझ्या मंदज्योती..
दिस डोईवर आला..
उन्हाने मला उष्णज्वर आला..
अचानक तुझे मेघ दाटूनी आले..
अन तुझ्या चैतन्याचा वर्षाव झाला..
कातरवेळी तुझी आठवणीने
मला असह्य जाहले..
अस्तिवाहूनही कठोर यातनांचे घाव
मि तुझ्या दुराव्याच्या कल्पनेत सोसले..
मग आलीस तू सजूनी..
सडा चंद्रतार्याच्या लेवूनी..
मन माझे थुईथुई मयुर जाहले
अस्तित्वाचे गुज तुझ्या डोळ्यात पाहीले..
असे स्वप्ननगर माझे..
आपुली सीमा पसरवत आहे..
अस्तिवाच्या साम्राज्याला मात्र
तुझ्याच हुकुमशाहीची खरोखर गरज आहे...
Saturday, August 25, 2007
तू विसरु शकशिल का?
5तू विसरु शकशिल का?
ते गोड क्षण,
माझं हळवं मन;
तुझी अखंड बडबड,
आणि माझं नि:शब्द मौन.A
तू कसं विसरु शकतेस?
तूझं मुग्धपणे हसणं,
हसताना मोहक दिसणं;
तुला डोळ्यात साठवताना,
माझं भान हरपणं.
तू कसं विसरु शकतेस?
तुझं ते अलगदपणे माझ्या मिठीत शिरणं,
घरची आठवण काढुन उगाच मुसमुसणं;
तुझ्या हळवेपणाला मझ्यात समावुन घेताना,
माझं तुझी समजुत काढणं.
तू कसं विसरु शकतेस?
आपलं ते चांदण्यांखाली जागणं,
तुटलेला तारा पाहुन तुझं देवाकडे काहितरी मागणं;
जन्म-जन्मांच्या साथीची आण घेताना,
तुझा हात माझ्या हातात गुंफणं.
तू कसं विसरु शकतेस?
माझं ते तुझ्यासाठीचं तळमळणं,
तुझ्या स्वप्नांसाठी निद्रेची आराधना करणं;
तरीही नेहमी तुझ्या विचारात गढुन,
माझं रात्र रात्र जागणं.
तू कसं विसरु शकतेस?
तू कसं विसरु शकतेस;
माझं प्रेम,
माझ्या भावना,
माझं मन,
माझ्या वेदना.
सांग, तू विसरु शकशिल का?
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
